Od dawna przygotowywany Kongres Budownictwa – pierwszy po 65 latach – odbył się w Warszawie z inspiracji 22 organizacji pozarządowych, które postanowiły wystąpić ze wspólną inicjatywą. Potrzebę narady, w której uczestniczyło ponad 600 reprezentantów przedsiębiorców budowlanych, projektantów, developerów, dziennikarzy i świata nauki, a także prominentnych polityków, odczuwano już od kilku lat, ale szczególne oczekiwania środowiska wywołane były niezwykle trudną kondycją tego sektora.

Wypada na tym tle zadać sobie pytanie, czy Kongres zakończył się sukcesem?

Istotne znaczenie dla przebiegu obrad i podjętych wniosków miał niewątpliwie fakt, że odbywał się on po ogłoszeniu przez rząd programu „Infrastruktura – Klucz do rozwoju” – była więc mocna podstawa merytoryczna, wokół której toczyły się obrady. Kongres mógł zatem odnotować i potwierdzić oczekiwaną przez środowisko zmianę polityki. Byłoby jednak niesprawiedliwe pominięcie ważnych głosów w dyskusji, która doprowadziła do sformułowania istotnych wniosków na przyszłość. Kongres opowiedział się za przygotowaniem przez rząd średniookresowego (5-10 lat) programu rozwoju budownictwa w postaci odrębnej ustawy, precyzującej realne źródła finansowania inwestycji. Postulowano znowelizowanie ustawy o zamówieniach publicznych oraz podjęcie działań legislacyjnych mających na celu likwidację zatorów płatniczych, które nękają przedsiębiorstwa budowlane, doprowadzając je w skrajnych przypadkach do upadłości.

Zwrócono uwagę na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa obrotu materiałami budowlanymi, co warunkuje dobrą jakość produktu budowlanego. Za ważny problem do załatwienia uznano zwalczanie nieuczciwej konkurencji zachodnich inwestorów i wykonawców działających w Polsce, którzy warunkują udzielanie kredytów od importu towarów oraz usług z zagranicy. Postulowano także uproszczenie przepisów budowlanych hamujących rozwój inwestycji.

Zgodnie stwierdzono, że budownictwo może stać się „kołem zamachowym” gospodarki polskiej, jeśli przez państwo i otoczenie biznesowe (banki, ubezpieczenia itp.) będą stworzone dogodne warunki działania. Uchwałą Kongresu powołano „Stałe Przedstawicielstwo” złożone z reprezentantów 22 organizacji – inicjatorów Kongresu, które monitorować będzie realizację wniosków pokongresowych.

Istotnym dorobkiem Kongresu są materiały konferencyjne ogłoszone drukiem, w których zawarto omówienie czołowych problemów budownictwa, zarówno tych tworzących bariery jego rozwoju, jak też wyzwań, jakie stoją przed tym sektorem gospodarki w przededniu integracji z Unią Europejską.